Twintig jaar Stichting Heemkunde

Op 28 mei bestaan we al 20 jaar, bijna volwassen, wat vliegt de tijd. Er is mij gevraagd iets te schrijven over deze periode. Als we alles op papier zouden zetten, zou dit een lijvig boekwerk worden en dat is niet de bedoeling van een Jaarboekje, maar toch een kleine terugblik op het wel en wee is bij een lustrum wel op zijn plaats. Enige momenten.

In het 1e Jaarboekje 1983 hebt U in een door de Heer P. van der Maas geschreven artikel kunnen lezen over de eerste jaren van de Stichting Heemkunde. Hij was bij de 5 (oudste) werkgroepen, die hij noemt, vraagbaak, adviseur en stimulator. Uit zijn verhaal blijkt dat er nog een 2e Natuurstudiegroep was. Deze is echter na enige ups and downs in de downs blijven steken. Vorig jaar is er echter een nieuwe natuurgroep opgericht, die onder de naam Vogelwerkgroep met flair van start is gegaan. Voor de dia-voorstellingen zette zich een complete werkgroep in, de series zijn steeds verbeterd, 2 leden van de groep hebben zelfs een mooie eigen serie. Regelmatig worden we ook buiten Ootmarsum gevraagd.

Er kwam een Jeugdwerkgroep van de grond en de Werkgroep Genealogie. Splinternieuw is de werkgroep “Bundeling oude verhalen.” Zo zijn er dus nu al 10 werkgroepen. Vele studieresultaten zijn in boekvorm aanwezig. De verkoop is vrij goed.

Wat het werk betreft: werkgroepen waren en zijn, van begin af aan actief genoeg geweest, maar een geheel ander probleem was de practische uitvoerbaarheid van alle plannen en dat betrof de financiële kant van de zaak. Plannen waren er legio, maar het zat steeds op het geld vast. Zeker in het begin waren er geen mogelijkheden. Het begon heel erg bescheiden in 1966 met 36 donateurs. Tegen eind 1966 waren er dat 45. Daarvan zijn er nu nog 21 donateur, waarvan er nog 8 actief in werkgroepen deelnemen. Bovendien was men toen al voor een miniem bedrag donateur. Pas in 1975 konden we 170 donateurs boeken en was de bijdrage opgekrikt. Per 1-1-86 waren er 262 donateurs plus de Jeugdwerkgroep.

De eerste penningmeesters waren ook niet te benijden. De bronnen van inkomsten waren gering in aantal. Boekjes waren er nog niet. Wie betaalde de drukkosten? Het vertonen van dia’s zou wat geld in het laatje kunnen brengen, maar dan moest er behalve dia’s ook een projector komen en ook daar was geen geld voor. Toen kwam de Heer W. Yland als redder in de nood in 1968. Hij gaf geld voor de aanschaf en de 1e voorstellingen waren in zijn hotel t/m 1972. Daarna in Hotel Het Wapen en dat was in 1985 precies 12½ jaar, hetgeen we in doodse stilte vierden.

Die eerste penningmeesters! Van mei 1966 tot okt. 1968 beet Jan Weierink de spits af. De stichtingsakte van notaris A.G.J.M. Kirch kostte al vast niets omdat we niets hadden. Van 1968 tot maart 1974 vervulde de Heer J.H. van Zuilekom deze functie met grote accuratesse. Van maart 1974 tot maart 1975 namen mevr. Exterkate en de Heer G.F. Klaas dit werk samen over en de laatste werd in 1975 opvolger.

Secretarissen waren achtereenvolgens de Heer C. Velthuis, Mevr. Exterkate, Mevr. M. Oude Elberink en de Heer H. Oude Elberink; voorzitters heeft de stichting nog minder versleten n.l. de Heren C.K. Zuur, D. Nierop en nu fungeert als zodanig, de Heer H. Geerdink. Recordhouder: de Heer D. Nierop, 16 jaar lang, non-stop.

Over de vele activiteiten van de Stichting Heemkunde zouden we natuurlijk vellen vol kunnen schrijven. De organisatie rond de vaste gebeurtenissen als excursie, donateursavonden, dia-voorstellingen e.d. eisen veel zorg en accuratesse, maar niemand weet zo goed als degenen die het hebben meegemaakt welk een enorm karwei het is een expositie op te bouwen. Gelukkig zijn ze tot op heden allemaal goed aangeslagen en waren een prima propaganda. Er zijn regelmatig lezingen, kleine excursies, jaarlijkse paddenactie, uitgaven van boekjes, enz. Ook af en toe leuke eenmalige acties zoals b.v. het programma voor de Duitse TV: “Platt in dree”, herfstwandeling e.d.

Gelukkig mogen de vaste activiteiten zich in een steeds grotere belangstelling verheugen, het contact met overheid en zusterverenigingen is uitstekend en het bestuur stimuleert, organiseert en coördineert waar het maar kan. Alleen één ding ontbreekt ons nog, één vurige wens hopen we van dat die spoedig in vervulling zal gaan. Het is ook de wens van voorgaande besturen steeds geweest, maar dat behoef ik niet te herhalen, want zowel onze voorzitter als de secretaris gaven dit in Voorwoord en jaarverslag (resumé) reeds aan. Het begint urgent te worden, maar we blijven optimistisch, eens zal het lukken. Daar geloven we stellig in.

Gustaaf Klaas