Like um like

Like um like

LIEK UM LIEK

Nen boer in ’t achterlaand wör zeek mer van nen dokter wol e niks wett’n. Ik bliev ’n paar daag in berre en dan geet ’t van zölm wa weer aover”, zee e. Mer dat was wal mooi mis e dacht: ’t wör al lieder. D’r mos wal nen dokter an te passe komm’n.

Zienen zön naor de naobers um te hell’n. Dee naobers laagn al achter de klap, want ’t was umsgeliek half twaalvn. Met al ’t gekleai kreeg e dan toch de dokter d’r veur.

Völ zinnigheid har den d’r ok nig an, maer hee belaovn toch te komm’n. Met een good half uur was d’n dokter biej de boerderie, zett’n de fietse tegn de ziedmure, nam ziene tassche met naor binn’n en vreug naor de zeeke vaar. Secuur onderzöch e em, gaf em wat medecienspul en gung d’r biej zitt’n. D’r wör wat te dreenk’n emaakt en wat hen en weer epraot en nao een good half uur zée de aolde baas, dat e zich al wat better veuln. ”Gelukkig”, zee d’n dokter, ”dan ga ik noe mar weer” en pök ziene tassche op.

”Dokter”, zee d’n boer, ”daj zao late nog ekomm’n bint, dat rekken ik oe hoge an”. ”Datzelfde zal ik ook doen”, zee d’n dokter glimlachend en trok de deure achter zich too.

*Werkgr. Dialekt en Folklore.*