In Oatmössche geet de zun nooit oonder
Hier in Oatmössche doar geet de zun nooit oonder
Bie den Kuuperbarg, is Twente op zien best
In dit mooie laand, doar wilt wie altied ween
Doar is altied wear woar argens plezeer
Doar he’k mien hart verpaand
De titel suggereert dat de zon nooit onder gaat.
Het lied is gecomponeerd op deze rode draad.
Toch vouwt in ‘Oatmössche’ elke dag zich langzaam dicht.
En dooft de horizon geleidelijk aan haar licht.
Vanaf de ‘Kuuperbarg’ kun je dan stilte horen.
De zon strijkt daar over goud kleurend koren.
Traag zinkt ze weg met een stille groet.
De dag vervaagt in een gouden gloed.
Aan de schemering zijn we gewend.
Sterren komen aan het firmament.
De avond blijft in aardse stilte hangen.
De dag wordt in een herinnering gevangen.
Elders kust de zon langzaam de zee.
De laatste stralen gaan met haar mee.
Waar palmbomen zachtjes wiegen in de wind.
Daar kleurt de hemel naar een vurige oranjerode tint.
Het maakt niet uit waar je bent of waar je gaat.
Waar jouw huis, dorp of stad ook staat.
Waar liefde woont en vriendschap lacht.
Daar geniet je van de zon en haar levenskracht.
Henny Olde Meule – Stadsdichter Ootmarsum – maart 2025
Kijk hier voor alle gedichten van onze Stadsdichters
