Hendrikus Petrus Maria van der Maas
Hendrikus Petrus Maria (Henk) van der Maas (1942-2022)Partner: E.S.
Henk van der Maas (1942-2022) was een op en top gastheer en pleitbezorger van Ootmarsum
Hij was op en top gastheer in zijn hotel. Keurig, netjes, voorkomend, gastvrij en altijd goed te pas. Als zodanig zal Ootmarsum zich Henk van der Maas blijven herinneren. Zaterdagavond overleed hij thuis op 80-jarige leeftijd aan de gevolgen van de spierziekte ALS. Ootmarsum verliest met Henk van der Maas een markante persoonlijkheid en hotelier die het toerisme in Noordoost-Twente in de jaren 60 een enorme impuls gaf door te gaan samenwerken met de Nederlandse Spoorwegen. Daarmee zette hij Ootmarsum toeristisch gezien landelijk op de kaart.
Menigeen plukte daar de vruchten van.
In die zin gold hij in de laatste decennia van de vorige eeuw als hét boegbeeld van de Ootmarsumse horeca. En er waren toen heel wat hotels, restaurants en cafés. Van der Maas was de spil waar veel, zo niet alles, om draaide. Carnaval, Koale Karmis, poaskeerls, dansavonden, bruiloften, begrafenissen, feestavonden, vergaderingen, biljartavonden; alles zocht en vond zijn plek bij Van der Maas aan de Grotestraat. En dat allemaal was te danken aan Henk van der Maas en zijn vrouw Emmy Steggink.
Verbonden
Tot en met september 1998 waren Henk en Emmy van der Maas onverbrekelijk verbonden aan het hotel. Maar per 1 oktober van dat jaar stopten ze noodgedwongen en verkochten ze het hotel aan Evert-Jan Zikken. Op hun 56-ste begonnen Henk en Emmy aan een nieuw leven; zónder hun hotel maar wel innig en blijvend verbonden met Ootmarsum. Aan de Nieuwe Almelosestraat gaven ze hun leven een nieuwe invulling. Ruim 24 jaar kreeg Henk de gelegenheid om daarvan – volop – te genieten zonder de stress en verantwoordelijkheid van het hotel.
Grote zaal
En dat had Henk van der Maas niet kunnen bevroeden toen hij als jongetje – geboren in 1942 – zijn eerste pasjes zette in het hotel dat zijn grootvader Bernard in 1900 was begonnen. Eigenlijk noodgedwongen omdat hij – schoenmaker en leerlooier van beroep aan het Kerkplein – vanwege rugklachten een ander beroep moest kiezen. Daarom kocht hij als 35-jarige het pand aan de Grotestraat van de Joodse familie Frank die er een slagerij én een café had. De slagerij werd afgestoten en Bernard ging met het café verder. Zoon Antoon nam in de crisisjaren het café van zijn vader over. Als aannemer van huis uit breidde hij het café diverse keren uit en zo ontstond de eerste grote zaal in de regio voor bruiloften en partijen.
Hotelkamers
In de oorlogsjaren timmerde Antoon van der Maas ook al de eerste hotelkamers en de eerste gasten vonden hun weg naar hotel Van der Maas. Toen het toerisme langzaam maar zeker begon te groeien speelde Antoon van der Maas daar ook weer op in: boven de danszaal kwamen 20 kamers. Antoon mocht de ontwikkeling van zijn hotel niet lang meemaken; hij overleed in 1958. De ‘jonge’ Henk van der Maas was vijftien. Hij mocht van zijn moeder de mulo nog afmaken maar daarna kwam hij welhaast automatisch bij haar in de zaak terecht.
Geknipt
,,Een andere keuze was er niet”, vertelde Henk toen bij zijn afscheid in 1998 terugblikte. ,,Maar spijt heb ik daar nooit van gehad.” Samen met zijn moeder – en bij gelegenheid ook met behulp van de uitgebreide familie – zette Henk de schouders eronder. En wat bleek: Henk was geknipt voor het hotelvak. Hij ontpopte zich tot een ware gastheer: oogcontact was al voldoende om de gast te vragen wat hij of zij wenste; een kuchje betekende ongevraagd een glaasje water. Maar Henk van der Maas deed nog meer: buiten het hotel om fungeerde hij ook als vraagbaak en wegwijzer voor de hotelgasten. Hij wees ze op de vele mooie en historische zaken in het stadje en het vele natuurschoon in de omgeving. Henk van der Maas was daarmee één van de eerste toeristische promotors van Ootmarsum.
Spoorwegen
Maar hij liet ook zijn zakelijk inzicht gelden. Na een ingrijpende renovatie van het horecacomplex ging Henk van der Maas in het begin van de jaren 60 een overeenkomst aan met de Nederlandse Spoorwegen. Hij stelde zijn hele hotel beschikbaar voor gasten die via de NS een arrangement in Ootmarsum boekten. Dat zorgde voor een enorme stroom toeristen naar Ootmarsum; een gouden greep dus voor Henk van der Maas. De collega-hoteliers die eerst niet mee wilden doen met de NS gingen een jaar later maar wat graag overstag.
Gezelligheid
Naast het hotel deed Van der Maas ook goede zaken met de grote zaal. Onder andere de legendarische Siepelstad Revue werd er opgevoerd. Maar ook de dansavonden in de jaren 50 en 60 bij Van der Maas waren een begrip in de regio. Van heinde en verre kwamen de jongelui op de zondagavond naar Ootmarsum om bij Van der Maas te dansen op de muziek van Heini Wilbers, Bertus Scherphof en Ginie Weustink. Henk van der Maas was één van de oprichters van een heuse biljartclub in zijn eigen zaak: de roemruchte Ootmarsumse Biljart Club. Met mannen als Carl Barenbrug, Jan Luttikhuis en Ben Morshuis. De laatste herinnert zich Henk als biljarter: ,,Hij was niet de beste maar daar ging het niet altijd om; qua gezelligheid paste hij perfect bij de OBC.”
Carnaval
In 1963 kwamen er de carnavalsavonden bij na de oprichting van De Othmarridders. Ook met de Koale Karmis was Van der Maas een magneet voor bezoekers. Maar de populariteit van Van der Maas had ook een andere kant van de medaille. Het succes eiste z’n tol in de vorm van stress bij met name Henk. Voor de kermis en voor de carnaval moest de zaak compleet worden verbouwd. Desondanks werd er vaak veel vernield. Om die reden stopte hij met de carnavalsavonden en met de Koale Karmis. ,,Ik wilde dat niet langer“.
Hoffelijkheidsprijs
Henk en Emmy concentreerden zich vervolgens uitsluitend nog op het hotel-restaurant. Dat ging uitstekend. In 1991 kregen ze de Hoffelijkheidsprijs uitgereikt van de ANWB en het Bedrijfschap voor de Horeca Nederland. Een prijs voor goed gastheerschap. Een grotere compliment hadden Henk en Emmy niet kunnen krijgen. ,,Dit was de erkenning van en bekroning op ons werk en onze inzet al die jaren in ons hotel”, vertelde Henk ooit. Ben Morshuis is het daar helemaal mee eens. ,,Als er één iemand een goed gastheer was, dan was het Henk van der Maas wel. Henk gaf een extra dimensie aan het begrip gastvrij.”
Perfectionistisch
Toch bleek gaandeweg ook weer het perfectionistische karakter van Henk een struikelblok. ,,Ik wilde me overal mee bemoeien en op een bepaald moment ging dat niet langer”. In 1994 werd Henk geconfronteerd met een burn-out. ,,Ik was opgebrand in mijn eigen zaak. Wat of hoe ik het ook probeerde, de stress kwam steeds weer terug. Uiteindelijk hebben we in 1998 de knoop doorgehakt en zijn we gestopt.”
Ontspanning
En daar hebben ze nooit spijt van gehad. Het nieuwe leven lachte Henk en Emmy van der Maas toe. De stress was verdwenen, het was tijd voor ontspanning. Henk en Emmy werden vrijwilliger bij het Drostenhuis; Henk maakte zich verdienstelijk in de Coffeesjop in Huize Franciscus bij de biljartmiddagen. Daarnaast kon Henk zich uitleven in de tuin en met fietsen. Ook werd hij voorzanger bij de Ootmarsumse palmpaasoptocht.
Verjaardag
Vorig jaar zomer dienden zich echter donkere wolken aan in de vorm van lichamelijke klachten. Die bleken het gevolg te zijn van de spierziekte ALS, zo luidde in september de diagnose. Henk kon steeds minder doen wat hij wilde. Toch vierde hij op 30 augustus op een ‘mooie manier’ zijn 80ste verjaardag, vertelt dochter Marja. ,,Mijn vader had een goede dag en met ons allemaal hebben we er iets heel moois van gemaakt.” Zaterdagavond overleed Henk in het bijzijn van zijn Emmy en de (klein)kinderen. Ootmarsum is weer een bijzondere inwoner kwijtgeraakt.
Foto's met Hendrikus Petrus Maria (Henk) van der Maas
