Weerselosestraat 27wei, Groot Agelo

Weerselosestraat 27 wei

In 1832 lagen nabij de oude Doelansweg twee kleine percelen met als eigenaren Gerrit Smidhuis (1788-1846), (kadaster nummer B270) en Berend in Oude Winkelink (1775-1839), (kadasternummer B272). Tegenwoordig is dit onbebouwd weiland, behorende bij Weerselosestraat 27.

Perceel B270 Oude Toenink

Eigenaren

Gerrit Smidhuis, ook genaamd Gerrit Toenink, boer op Erve Toenman (zie Weerselosestraat 27) en echtgenoot van Gezina Toenink (1791-1839) , is in 1832 eigenaar van deze kleine boerderij met erf van 250m² met kadastraal nummer B270. De vorige eigenaar was volgens het kadaster landbouwer Bernardus Lohuis, ook genaamd Berend Loman (1779-1849), geboren te Losser en gehuwd met Janna Tunick (1776-1858), een tante van bovengenoemde Gezina Toenink. Mogelijk heeft Berend Loman dit erf gekocht in 1810 uit de bezittingen van het toenmalige Huis Ootmarsum.

De zoon van Gerrit en Gezina Toenink, Albert Smithuis (1818-1890), landbouwer, wordt na het overlijden van zijn ouders de nieuwe eigenaar.

Rond 1877 is er enkel nog sprake van een erf en is het huis inmiddels gesloopt. Dit erf krijgt door samenvoeging met bouwland het kadastraal nummer B1545.

Bovengenoemde eigenaren hebben niet op dit perceel gewoond.

Bewoners

Het is niet bekend wanneer het huis is gebouwd. De oudst bekende bewoners van dit huis Oude Toenink zijn mogelijk Egbertus Toeman (*1730) en Joanna in Oude Brungerinck (*1737) uit Klein Agelo. De achternamen van enkele van hun kinderen geven hiervoor een aanwijzing, t.w. Joannes Lambertus Aude Tuninck (*1762), Hermannus Oude Niuwhuijs (*1766) en Wernerus Oude Tunink (*1767).

Egbertus, zoon van Gerrit Loman (*1685) en Joannam Gerrissen in Luks Herms Huijs (*1694) op het erve Toenink, neemt later zelf ook de naam Egbertus Oude Tuninck aan. Rond 1774 verhuist Egbert en zijn gezin naar Nutter, waar zijn jongste zoonJoannes Oude Toenink (1774-1837) later dat jaar wordt geboren.

Harmen Braekhuis (*1743) en Aleijdis Oude Duis (*1751), gehuwd in 1774, nemen vervolgens hun intrek op dit erf. Drie van hun vier kinderen dragen namelijk de achternaam ‘in Oude Toenink’. Het echtpaar is waarschijnlijk voor 1811 overleden. In de Volkstelling 1795 staat hij vermeld als Hermen Oude Toenink. Het huishouden bestaat dan uit 5 personen.

Het is aannemelijk dat hij de ‘Hermen Olte Toennink’ is, die in mei 1797 uit zijn woning moest vertrekken en door armoede niet in staat was om op een andere plek een woning te krijgen. Volgens het Markenboek van Agelo heeft de markenvergadering goedgekeurd dat hij, vanwege het feit dat hij een lamme arm had, levenslang op het Olde Toennink mag blijven wonen. Voor de huur wordt jaarlijks zes gulden en tien stuivers door de marke betaald.

Het is niet duidelijk wie de volgende pachters waren tot de sloop van het huis rond 1877. In het bevolkingsregister 1861-1880 komt dit perceel niet voor. Mogelijk stond het toen al leeg.

Perceel B272 Berend ten Brake

In 1832 is landbouwer Berend in Oude Winkelink (1775-1839), ook genaamd Berend ten Brake, eigenaar van een kleine boerderij (perceelnummer B272) achter erve Toenink nabij de toenmalige Doelansweg, ’t Doollaand. Zijn ouders Hermannus Braeck (1742-1815) en Janna Tunink (*1746) hebben waarschijnlijk ook op deze boerderij gewoond. Bernardus (Berend) bleef ongehuwd.

Evers

Na het overlijden van Berend in 1839 wordt zijn neef Albertus Johannes Evers (1809-1892), eigenaar. Deze is een zoon van Joanna in Oude Winkelink (1778-1854), ook wel genaamd Joanna ter Brake en Joannes Henricus Meijer (1775-1841).

Burink

Albertus is twee keer getrouwd geweest en beide huwelijken bleven kinderloos. Bernardus Burink (1850-1894), een neef van zijn 2e vrouw Suzanna Burink (1818-1888), wordt vervolgens rond 1890 de nieuwe eigenaar. Deze Bernardus, geboren in Reutum, is al op jonge leeftijd wees geworden en blijkens het bevolkingsregister 1861-1880 woonde hij sindsdien al met zijn broer Jan Jan Burink (1847-1907) op deze boerderij van zijn oom en tante, het echtpaar Evers-Burink.

Bernardus huwt met Johanna Meijer (1853-1921). Zij krijgen zes kinderen, waarvan er twee al op jonge leeftijd zijn overleden. Na het overlijden van Bernardus hertrouwt Johanna in 1896 met Albert Smithuis (1838-1917), landbouwer. De boerderij wordt in 1899 gesloopt en de grond met bijbehorende gaarde wordt vervolgens wei-en bouwland met kadastraal nummer B1743.

Het gezin Smithuis-Meijer met 4 kinderen Burink is toen naar alle waarschijnlijkheid gaan wonen op de boerderij Erve Smithuis aan de latere Borgstadweg 5, dat rond 1897 door vererving eigendom is geworden van Albert.

Tekst: BMS, Bijnamen in en rond Ootmarsum; Het markenboek van Agelo 1645-1843 p. 65. Volkstelling Stad en Gericht 1748 Ootmarsum dl 1. Volkstelling Ootmarsum 1795.