Anne Marie Eweg: Een vergeten Paasgebruik

WERKGROEP BUNDELING OUDE VERHALEN

Deze kersverse werkgroep is met grote ijver aan de slag gegaan en dat resulteerde reeds in vijf bandopnamen na vijf bezoeken, die heel wat interessants en amusants vastlegden uit de tijd tussen de twee wereldoorlogen. De uitwerking er van kan nog wel geruime tijd vergen. Dan is het een geordend verhaal. Rapporttrice van de groep is mevr. A. Eweg-Drughorn, leidster mevr. A. Budde.De dames bezorgden ons reeds de volgende proeve.

VERGETEN PAASGEBRUIK

Tegn Paoschen pakn de köster ziene fietse, in ’n botterkorf gung wat roggehaksel en ’n korf deu hee achterop.

Zoa fietste ’n köster van boerderi’j naor boer’nbedrief en oaveral waor hoonder wed’n legde hee an. De eier stond’n a klaor, mangs dree tot veer op ’n bord, mangs bi’j ne boer met völ hoonder of ne grote knippe wa ne schaal vol. Dat was ne tocht waor a’j koald en döstig van konn’n wodn.

’n Köpke koffie of ne borrel achter ’n kachel smaak’n dan wa good. D’r wad’n jaorn van zun 2000 eier: ne jaarlijkse anvulling op ’t wat hênige köstersloon.

Zoa was ’t aajt west, tot op ’n keer….

Hee had ’n heeln posselhoak a daon. Köster achter ’n kachel met ’n börrelke, fietse veur de deur met ’n korf achterop… barstensvol!

Tot op eens: “Köster, köster gao met naor boet’n, wat ne pröttl!”

Het junge vul’n was lossebrokk’n en stond met één been in de eier en met ’t aander op ’t verboag’n rad
Eier kapot en fietse kapot.
“Iej kriegt er 300 weer,” zee de boer.
Meer de köster gung naor meneer pastoor.

“Traditie is traditie, meer now is ’t oet, ik doo’t nooit weer!”

De karkeraod was het er oeteindelijk met eens.
De köster had ’t met Paoschen ok zoa drok, want er wad’n alle vieringen en met Palmpaoschen 300 pelmkes op ’n stökske, dee netkes met ne paosgroet langs de deur’n bracht most’n wod’n.
Ok dat wödd’n met de eier offeschaft.

As tegg’n-prestaatsie brach’n de köster ’n karkhof picco-bello in odder, want met Paoschen, het feest van de opstanding, bezoch’n iedereene de graaf’n.

Het was kardinaal Alfrink den regels steld’n veur het köstersloon.
D’r wödd’n cursussen organiseerd en eksaams offelegd in Dèèmter. Ieder eksaam’n brach vieftig guld’n in ’t jaor loonsverhoging op.

Nao twee geslaagde eksaams, waorvan één “cum laude”, zee meneer pastoor: “Ik bin d’r nich blier met, want ik veul’t in ’n tuk !”