Twee-sproak

A’j stiekem met dee beid’n
den weg ees ofgaot,
dan heur ie verschil toch
in beider gepraot.

”Wat ligt daar uw hoeve
toch prachtig in ’t hout”.
”Ik leuw da’k dee beum daal doo;
d’r möt nen stal wodd’n bouwd”.

”Het koren, het golft zo,
’Lijkt bijna al stro”.
”Toch brèènk ’t mie mèèr op
a’k door toffel op doo”.

”Zo’n varken dat moddert
daar geniet ik nou van”.
”Joa, nog tot november,
dan geet het d’r an”.

”Je hoort het kakelen der kippen
van wijd en van zijd”.
”Ie hebt d’r nich völ an
as dee dears nich mear lèjt.

”Het paard in dat weiland,
’t lijkt wel een park”.
”’t Pèèrd is veur’n proonk,
mear nen trekke veur’t wark”.

”’t Is altijd romantisch
zo’n zandweg, zo’n pad”.
”Met asfalt he’j aanders
minder drek an’t rad”.

Zao loopt ze vadan
deur ’t oetgestrekt laand
Bekiekt elk ’t boer’n-lèèv’n
van ne aandere kaant.

Mear as ’n schoonzön nao hoes geet
Nao de stad, nao zien flat.
Dèènkt ’n boer: ”Ik wol nich ruil’n
en zao is ’t mear net”.