Boerderij Kamphuis Laagsestraat
Haar oudste zoon Berend, geholpen door zijn broer Gait en de ervaren knecht Hendrik Florijn, bij iedereen bekend als “Oom Hennik”, zette het familiebedrijf voort.
Mina was een mens met een gouden hart. In oktober 1936 kwamen mijn zus en haar man, Willy en Henk Martens, het achterste gedeelte van het huis bewonen. Zonder mijn ouders tekort te willen doen, kan ik zeggen dat Mina de steun en toeverlaat van het jonge gezin Martens was. Ze stond tijdens ziekte of bevallingen altijd klaar voor hen! Er werd regelmatig eten gebracht en als ik nog denk aan die pannenkoeken die ze zo heerlijk kon bakken, dat is mij in al die jaren erna nog niet gelukt.
Het huis, met zijn eiken gebinten en luiken van binnen en buiten, leek net een Duits vakwerkhuis. Er liep een weggetje met ronde veldkeitjes naar het achterste gedeelte en op het eind leidde een rood bakstenen gootje het afvalwater uit de keuken naar een slootje.
Daar is nog eens een postbode gestruikeld toen hij heel aandachtig een aan de familie Martens gerichte briefkaart aan het lezen was.
Het huis, een grote boerderij met zijn minstens 40 stuks vee de grootste in de buurt, was gebouwd in 1848. Rond 1900 verkocht de familie Rientjes het aan de heer G. Cramer, die op de grond er omheen bomen, struiken en planten kweekte. Het gebouwtje erachter, later bekend als kwekerij “de Moerbekke”, in de volksmond “de toren” genoemd, werd gebruikt als opslagplaats en schaftlokaal voor de mannen die op de kwekerij werkten. Ook stond er een veewagen in die door iedereen gebruikt mocht worden om koeien te vervoeren.
In 1925 huurde de familie Kamphuis de woning en een groot stuk grond voor hun transportbedrijf (toen nog met paarden).
In 1929 verkocht de heer Cramer het hele bedrijf aan de heer A. Peters, bekend als “Waag’nmakers Toon”, die in de potstal een wagenmakerij begon die heel goed liep. De oude “toren” werd gebruikt als opslagplaats voor gedroogd hout voor de wagenmakerij.
De familie Wilms die vóór de familie Martens daar woonde, verhuisde naar Ootmarsum en de toen nog jongeman Jenske zou later met een eigen schildersbedrijf beginnen aan de Marktstraat. De familie Martens heeft er gewoond tot het einde van de jaren veertig en zij kwam toen in de verbouwde Nutterse school te wonen. Rond 1948 kocht de familie Kamphuis het huis en de grond van de heer A. Peters. In de loop van 1952 betrok Mina Kamphuis een nieuw huis dat ze had laten bouwen. Rond 1956 werden er 2 nieuwe huizen gebouwd voor de nazaten van Mina. Het bedrijf is inmiddels gegroeid tot een zeer gezonde onderneming met wel 30 zware vrachtwagens.
Mina is in 1960 overleden en ze zeggen wel eens: “Ze heeft een stoel in de hemel verdiend”. Ik vind dat ze er een heel bankstel heeft verdiend!
Met dank voor informatie en foto’s aan een van haar zonen, Jo Kamphuis te Waddinxveen en haar kleindochter Marijke Peters-Kamphuis te Ootmarsum.
Gine Veldhuis-van Zuilekom
