Schabosweg 6, Hezingen

Schabosweg 6

Erve Schabos

Het erve Schabos wordt in 1547 voor het eerst vermeld als bezit van het Stift te Weerselo. In 1640 werden de goederen van o.a. het Stift onder beheer van de Ridderschap van Overijssel geplaatst. In 1798 werd het door de Franse overheersers tot Nationaal Domein verklaard. Het had destijds als adres huis G 15.

In 1812 werd een groot deel van de Nationale Domeinen op last van Napoleon verkocht. Als koper werd in dit geval vermeld de pachter Hendrik Schabos, die geboren is als Hendrik Hannink (1761-1824). Hij was de tweede echtgenoot van Hermina Hesselink (1761-1843), die daarvoor gehuwd was met Joannes Scabus (1756-1794). Jannes is tussen 1793 en 1795 overleden en samen kregen zij drie kinderen. Na het overlijden van Joannes hertrouwde Hermina met Hendrik die de achternaam Schabos aannam. Zijn twee kinderen kregen ook de achternaam Schabos.

De oudste zoon van Joannes Schabos en Hermina, Gerrit Jan Schabos (1793-1868) trouwde in 1830 met Elizabeth Lietmeijer (1792-1871). Samen kregen zij drie kinderen.

Geen van de kinderen volgde het erf op, dus werd de boerderij verkocht.

Gerrit Jan Scholten

In mei 1869 wordt het erf verkocht aan Scholten uit Lage. Gerritjan Scholten (1813-1893) en zijn vrouw Hendrika Roetman (1826-1901) en hun 5 kinderen gingen in huis G 15 wonen. Zijn zus Aleida (1816-1880) en broer Willem (*1830) woonden bij hen in. Er was geen erfopvolging.

Hendrik Heckhuis

Rond 1887 zijn landbouwerHendrik Hekhuis (*1857) en zijn vrouw Geertken Snippe (1865-1925) naar Hezingen verhuisd en hier gaan wonen. Ook zijn vader Harm Hekhuis (*1818) woont in dit huis (diens vrouw Janna Kamerhuis is in 1885 in Getelo overleden). Zij kregen hier 5 kinderen. De familie vertrekt omstreeks 1894 naar Itterbeck.

Willem Schröder

In 1896 wordt het erf verkocht aan Willem Schröder (1843-1914) uit Hezingen. Zijn vrouw Maria Hendrika Hannink (1850-1893) was in 1893 overleden in huis G 7. Het echtpaar kreeg 6 kinderen. Zoon Bernardus Schröder (1875-1925) gaat in 1896 in Denekamp wonen, de andere 5 verhuizen met vader mee naar huis G 15. Zoon Gerhardus (1871-1966) trouwt in 1903 met Maria Nijmeijer (1873-1959). Hun huwelijk bleef kinderloos.

In 1918 brandde Erve Holtboer in Mander van Johannes Nijmeijer (1870-1951) en Geziena Schepers (1879-1963) af. Van hun negen kinderen werden er twee tijdelijk ondergebracht bij oom en tante Gerhardus Johannes Schröder en Maria Nijmeijer op Erve Schabos, waaronder hun zoon Hendrik Nijmeijer (1916-1996). In 1936 komt Marie Schröder (1919-2003) als dienstbode naar huis G 13. Zij is een dochter van Jan Schröder (1884-1963) (de broer van Gerhardus (1871-1966)) en trouwt later met de inwonende Hendrik (1916-1996).

Hendrik Nijmeijer

In 1942 werd Erve Schabos door het kinderloze echtpaar Schröder-Nijmeijer geschonken aan hun neef Hendrik (1916-1996) en zijn vrouw Marie (1919-2003). Na de 2^e wereldoorlog begon Hendrik Nijmeijer op het erf en in het nabijgelegen bos onder de naam de Grens een kampeerboerderij en een camping, die tot ca. 2005 werd geëxploiteerd.

De familie Nijmeijer bewoont nog steeds de boerderij op het adres Schabosweg 6; de woning die werd gebouwd als ouderswoning (Schabosweg 3) wordt tegenwoordig verhuurd als vakantiewoning.

Tekst: Hans Siebum

Voorgevel van boerderij Nijmeijer aan de Schabosweg.

Erve Nijmeijer ligt in een uniek natuurgebied net tegen de Duitse grens. Gerard Nijmeijer heeft er tot rond 2010 geboerd en had er tevens een camping.

Lokatie: Hezingen, Schabosweg

Opmerkingen: Zie Jaarboekje 2018 van de Heemkunde Ootmarsum: Schabos tussen Vlasbeekweg en grenspaal 80 door G. Euverman.

Tekst: Herman Steigstra

Hendrik Nijmeijer achter de ploeg.

Op de achtergrond boerderij Steggink “De Kes”. Hendrik Nijmeijer (1916-1996) is hier aan het stropen/strieken, d.w.z. heel ondiep bouwen. Dit gebeurde nadat de rogge eraf was. Het stuk land is een z.g. “blokstuk”.

Zie artikel Jaarboekje 1995 Heemkunde Ootmarsum: “Poal 80 en de leu doar um hen.”

Tekst: Herman Steigstra

De boerderij van Hendrik Nijmeijer aan de Schabosweg.

Opmerkingen: Zie Jaarboekje 1995 van de Heemkunde Ootmarsum.

Tekst: Herman Steigstra