Vasserweg 32, Nutter

Vasserweg 32

Erve Hazelbekke

De boerderij Hazelbekke wordt voor het eerst vermeld in 1297. Uit dendrochronologisch onderzoek blijkt dat het oudste deel van de tweekapsboerderij, een driebeukig los hoes, dateert uit circa 1783. Met 10 ankerbalkgebinten was het toen een van de grootste boerderijen van Twente. De potstal aan de oostzijde is in 1870 toegevoegd. In 1891 is het woongedeelte verbreed en versteend (jaartalsteen voorgevel).

Hazelbekke

De landbouwer Gerardus Hazelbekke (1800-1859) is de oudst bekende eigenaar van het erf met het kadastrale nummer A802. Hij was in 1821 getrouwd met Hendrika Masselink (1797-1869) en het echtpaar kreeg 7 kinderen. Achter de boerderij stond een waterkorenmolen met het kadastrale nummer A803. De boerderij, waterkorenmolen en erf samen besloeg 2210 m², de landerijen eromheen rond de 70 ha.

Na zijn huwelijk in 1870 met Johanna Mast (1838-1896) wordt zoon Jan Hazelbekke (1833-1911) de eigenaar van Erve Hazelbekke.

In 1891 wordt het woongedeelte verbreed en versteend (te zien in de jaartalsteen in de voorgevel). Ook wordt er bij de molen bijgebouwd. Het nieuwe perceelnummer van het woonhuis wordt A2857.

Bouhuis

Het echtpaar kreeg slechts één dochter: Maria Hazelbekke (1876-1954). Zij trouwde in 1900 met Hermannus Bouhuis (1872-1947) en hij zette het erf voort.

Van de 8 kinderen, werd de jongste zoon Gerard Bouhuis (1912-1991) de erfopvolger. Hij trouwde met Annie Kristen (1924-2016). In 1953 worden de woning, de waterkorenmolen en de omliggende percelen samengevoegd tot één groot perceel met het nummer A3555 met een totaal oppervlak van 22 ha. De waterkorenmolen stort in 1961 in. Na de ruilverkaveling in 1971 werd het perceelnummer A3617.

Erve Hazelbekke Nutter

Boerderij De Hazelbekke wordt in 1297 al genoemd als bezit van de Commanderie Ootmarsum. In 1800 werden de boerderij, de watermolen, en landerijen openbaar verkocht en werd Gerrit Hazelbekke eigenaar voor 8.000 gulden. Het was een van de grootste boerderijen uit die tijd in Twente en bestond uit 10 gebinten. In de vorige eeuw kocht de familie Bouhuis de boerderij en bouwde een nieuw woonhuis en grote stallen. De oude boerderij had een watermolen waar boekweitmeel werd gemalen; Deze raakte steeds meer in verval en werkte tot 1945. In 1961 stortte hij in en werd geruimd. Op dit moment (2016) staat de boerderij er nog met 2 vakwerkschuren.

De boerderij is in slechte staat en niet meer bewoond. Al 30 jaar doet hij dienst als opslag. Pogingen van de gemeente Dinkelland om in het kader van Natura 2000 de boerderij over te plaatsen naar het Openluchtmuseum in Ootmarsum, mislukten. De Rijksdienst Cultureel Erfgoed stelde de eis dat op het museumterrein de gehele erfbebouwing een plek moest krijgen. Te weinig bouwsubstantie en hoge kosten bleken voor het museum de struikelblokken. Zo zal weer een stukje Twents Historisch Erfgoed verdwijnen.

Tekst: Heemhuis

Erve Hazelbekke Nutter

Boerderij De Hazelbekke wordt in 1297 al genoemd als bezit van de Commanderie Ootmarsum. In 1800 werden de boerderij, de watermolen, en landerijen openbaar verkocht en werd Gerrit Hazelbekke eigenaar voor 8.000 gulden. Het was een van de grootste boerderijen uit die tijd in Twente en bestond uit 10 gebinten. In de vorige eeuw kocht de familie Bouhuis de boerderij en bouwde een nieuw woonhuis en grote stallen. De oude boerderij had een watermolen waar boekweitmeel werd gemalen.

Deze raakte steeds meer in verval en werkte tot 1945. In 1961 stortte hij in en werd geruimd. Op dit moment (2016) staat de boerderij er nog met 2 vakwerkschuren. De boerderij is in slechte staat en niet meer bewoond. Al 30 jaar doet hij dienst als opslag. Pogingen van de gemeente Dinkelland om in het kader van Natura 2000 de boerderij over te plaatsen naar het Openluchtmuseum in Ootmarsum, mislukten. De Rijksdienst Cultureel Erfgoed stelde de eis dat op het museumterrein de gehele erfbebouwing een plek moest krijgen. Te weinig bouwsubstantie en hoge kosten bleken voor het museum de struikelblokken. Zo zal weer een stukje Twents Historisch Erfgoed verdwijnen.

Tekst: Heemhuis

Boerderij Hazelbekke

Boerderij Hazelbekke in Nutter in staat van verval.

Boerderij De Hazelbekke wordt in 1297 al genoemd als bezit van de Commanderie Ootmarsum. In 1800 werden de boerderij, de watermolen, en landerijen openbaar verkocht en werd Gerrit Hazelbekke eigenaar voor 8.000 gulden. Het was een van de grootste boerderijen uit die tijd in Twente en bestond uit 10 gebinten. In de vorige eeuw kocht de familie Bouhuis de boerderij en bouwde een nieuw woonhuis en grote stallen. De oude boerderij had een watermolen waar boekweitmeel werd gemalen; Deze raakte steeds meer in verval en werkte tot 1945. In 1961 stortte hij in en werd geruimd. Op dit moment (2016) staat de boerderij er nog met 2 vakwerkschuren.

De boerderij is in slechte staat en niet meer bewoond. Al 30 jaar doet hij dienst als opslag. Pogingen van de gemeente Dinkelland om in het kader van Natura 2000 de boerderij over te plaatsen naar het Openluchtmuseum in Ootmarsum, mislukten. De Rijksdienst Cultureel Erfgoed stelde de eis dat op het museumterrein de gehele erfbebouwing een plek moest krijgen. Te weinig bouwsubstantie en hoge kosten bleken voor het museum de struikelblokken. Zo zal weer een stukje Twents Historisch Erfgoed verdwijnen.

Tekst: Heemhuis

Gezin Bouhuis

Het gezin van Gerard Bouhuis (1912-1991) en Annie Kristen (1924-2016).

V.l.n.r. : Gerard, Ida, Herman (1956-2002) en Marian.

Onder André en Louis.

Watermolen van boerderij Hazelbekke

De boerderij werd bewoond door de familie Bouwhuis en behoorde vroeger in de middeleeuwen bij de Commanderie van Ootmarsum.

Tekst: Heemhuis

Boerderij de Hazelbekke

Boerderij De Hazelbekke wordt in 1297 al genoemd als bezit van de Commanderie Ootmarsum. In 1800 werden de boerderij, de watermolen, en landerijen openbaar verkocht en werd Gerrit Hazelbekke eigenaar voor 8.000 gulden. Het was een van de grootste boerderijen uit die tijd in Twente en bestond uit 10 gebinten. In de vorige eeuw kocht de familie Bouhuis de boerderij en bouwde een nieuw woonhuis en grote stallen. De oude boerderij had een watermolen waar boekweitmeel werd gemalen; Deze raakte steeds meer in verval en werkte tot 1945. In 1961 stortte hij in en werd geruimd. Op dit moment (2016) staat de boerderij er nog met 2 vakwerkschuren. De boerderij is in slecht staat en niet meer bewoond. Al 30 jaar doet hij dienst als opslag. Pogingen van de gemeente Dinkelland om in het kader van Natura 2000 de boerderij over te plaatsen naar het Openluchtmuseum in Ootmarsum, mislukten. De Rijksdienst Cultureel Erfgoed stelde de eis dat op het museumterrein de gehele erfbebouwing een plek moest krijgen. Te weinig bouwsubstantie en hoge kosten bleken voor het museum de struikelblokken. Zo zal weer een stukje Twents Historisch Erfgoed verdwijnen.

Opmerkingen: In Jaarboek 2021 van de heemkunde staat een artikel ’Protocollenboeken 1684-1810’. Hierin worden de pachters en boerenerven van het Huis Ootmarsum beschreven. Erve Hazelbekke hoorde hierbij.

Tekst: Heemhuis

Bovenslag-watermolen

Bovenslag-watermolen bij Erve Hazelbekke Nutter. Boerderij De Hazelbekke wordt in 1297 al genoemd als bezit van de Commanderie Ootmarsum. In 1800 werden de boerderij, de watermolen, en landerijen openbaar verkocht en werd Gerrit Hazelbekke eigenaar voor 8.000 gulden. Het was een van de grootste boerderijen uit die tijd in Twente en bestond uit 10 gebinten. In de vorige eeuw kocht de familie Bouhuis de boerderij en bouwde een nieuw woonhuis en grote stallen. De oude boerderij had een watermolen waar boekweitmeel werd gemalen. Deze raakte steeds meer in verval en werkte tot 1945. In 1961 stortte hij in en werd geruimd.

Tekst: Heemhuis

Boerderij de Hazelbekke met twee vakwerkschuren

Boerderij De Hazelbekke wordt in 1297 al genoemd als bezit van de Commanderie Ootmarsum. In 1800 werden de boerderij, de watermolen, en landerijen openbaar verkocht en werd Gerrit Hazelbekke eigenaar voor 8.000 gulden. Het was een van de grootste boerderijen uit die tijd in Twente en bestond uit 10 gebinten. In de vorige eeuw kocht de familie Bouwhuis de boerderij en bouwde een nieuw woonhuis en grote stallen. De oude boerderij had een watermolen waar boekweitmeel werd gemalen; Deze raakte steeds meer in verval en werkte tot 1945. In 1961 stortte hij in en werd geruimd.

Tekst: Heemhuis

Molen Hazelbekke

In 1841 kreeg Gerardus Hazelbekke toestemming voor een windkorenmolen (grondzeiler) op zijn erf aan de Vasserweg / Roezenberg in Nutter, naast een bestaande watermolen.De molen werd gebouwd met een stenen onderbouw, houten romp en rieten kap.Door gebrek aan opvolgers binnen de familie Hazelbekke werd de molen vanaf 1869 verpacht.

Rond 1870 vestigde Johannes Martinus Bolscher (1829-1907) uit Bornerbroek zich in Nutter en huurde daar van boer Hazelbekke een woning, korenwindmolen en bakkerij aan de Vasserweg schuin tegenover het huidige Restaurant De Witte Hoeve. Hij had drie zoons van wie Johannes Gerhardus Bolscher (1869-1927) erfopvolger werd. Deze trouwde met Berendina Booijink (1877-1963) en het echtpaar kreeg vijf kinderen van wie Johannes Hermannus Bolscher (1905-1993) de molen en bakkerij bleef beheren. In de loop der jaren raakte de molen in verval en nadat in 1950 het huurcontract door eigenaar Hazelbekke werd opgezegd, was het lot van de molen bezegeld.

De oudste zoon Jan Bolscher (1900-1987) trouwde met Sien Hesselink (1901-1981) en bouwde een boerderijtje annex café op de hoek van de Vasserweg en Nutterseweg. Jan Bolscher (1900-1987) kreeg in 1928 tevens de functie van molenaar op de maalderij van de Boerenbond aan de Ganzenmarkt in Ootmarsum. Hij werkte daar maar liefst dertig jaar en verwierf mede hierdoor de bijnaam Mullers Jan.

Zoon Gerrit Bolscher (1928-2009) uit het huwelijk bleef op het ouderlijk huis en trouwde met Annie Bos (1929-1997) uit Agelo. Een andere zoon, Jan Bolscher (1926-1992), trad in het huwelijk met Ria Bekhuis (1930-2016) uit Almelo. Hij werd kassier, later directeur van de Boerenleenbank, Rabobank in Ootmarsum. De bijnaam Mullers Jan was toen eigenlijk al in vergetelheid geraakt.

De molen diende als korenmolen (malen van rogge e.d.) en raakte in verval: in 1925 draaide hij nog met vier wieken, later met drie, twee, en uiteindelijk met een dieselmotor.

De molen verdween uiteindelijk rond 1960

DE BAKKERIJ EN HET BAKPROCES

Familie Bolscher combineerde het molenaarschap met bakkerij, vooral bekend om roggebrood (zgn. "twintigponders", grote zware roggebroden).

Per week werden vier keer roggebroden gebakken, plus op zaterdag "zundaagse" (zondagse) broden, en op hoogtijdagen met krenten/rozinijnen.

Uit één "mud" rogge (ca. 40 broden) werden ongeveer acht broden tegelijk gebakken in een oven met capaciteit van 45 broden.

Traditioneel proces (beschreven door dochter Mini Haarhuis-Bolscher, geboren 1944):Maandag: rogge naar de stad (ABTB-molen in Ootmarsum?) om te laten malen.

Dinsdag: oven opstoken met takkenbossen, deeg maken in grote houten trog.

Deeg kneden met de voeten (trappen) in de trog door de bakker en helpers (broer, oom e.d.).

Deeg rusten, vormen en in de hete oven schuiven.

Broden bleven lang in de nagloeiende oven staan tot het vuur gedoofd was.

Volgende dag: broden met paard en wagen rondventen langs boeren in Nutter, Postelhoek, Springendal, Oud-Ootmarsum e.d.

Bron: Bijnamen in en rond Ootmarsum en verdwenen winkels BMS

Molen Hazelbekke