Walstraat 11, Ootmarsum

Walstraat 11

In 1832 lagen hier twee percelen, die later zijn samengevoegd tot één perceel. Links lag het perceel met het kadastrale nummer A760 en rechts A763.

Perceel A760

Het linkerperceel was eigendom van de gepensioneerd sergeant Johann Jacob Eijnolf (1766-1838). In 1836 verkoopt hij de woning aan Johann Hermann Strufing (*1809), die in 1832 was getrouwd met Aleida Hermanna Selkers (*1809). Johann Jacob sleet zijn laatste jaren op Walstraat 4, waar meerdere ongehuwde ouderen hebben gewoond.

In 1843 werd de woning verkocht aan logementhouder en koopman Jannes Mulder. De bestemming is onduidelijk. In 1844 overleed hier op 82-jarige leeftijd de weduwe Berendina Wilken (1762-1844) en een jaar later de 10 maanden oude Johannes van Weersel (1844-1845).

In 1853 wordt de woning gekocht door de wever Bernardus Smudde (1811-1886), in 1846 getrouwd met Maria Broekhuis (1823-1863). Het echtpaar kreeg 8 kinderen.

Hun dochter Gerarda (1852-1918) trouwde in 1871 met Hendrik Weustink (1847-1885) en het echtpaar ging hier inwonen. Vader Bernardus Smudde verhuisde in 1874 naar Oldenzaal. Broer Johannes Bernardus Smudde (1861-1890) bleef hier tot zijn huwelijk in 1987 wonen. In 1886 werd de woning hun eigendom.

In 1916 werd de woning gekocht door de barbier Bernardus Hesselink (1881-1958) en in 1920 overgenomen door de sigarenfabrikant Willem Bloemen (1882-1945). In 1921 wordt het pand verkocht aan buurman Willem Floot (1886-1958). Lees daar verder.

Perceel A763

Dit is nu Walstraat 11, de woning met de ooievaar voor de deur. Hopelijk is het hier wel een symbool van gelukkig nieuw leven, want daaraan heeft het echt ontbroken zoals hier verder is te lezen.

Heespelink

Dit pand was in 1832 eigendom van de metselaar Hendricus Heespelink (1781-1870), getrouwd met Gezina Volkers (1782-1816). Het echtpaar kreeg 3 kinderen. Gezina overleed 2 jaar na de geboorte van haar derde kind en was nog slechts 34 jaar oud. Hendrikus hertrouwde in 1817 met Martha Catharina Sandvoort (1786-1845) en kreeg met haar nog 4 kinderen.

Teckemeijer

De kinderen van Hendrikus werden geen van allen oud. Het vijfde kind, dochter Christina Johanna Heespelink (1820-1847), bereikte wel de volwassen leeftijd en trouwde in 1844 met de tuinman, wever en barbier Johan Friedrich Wilhelm Teckemeijer (1807-1871). Christina overleed enkele dagen na de geboorte van haar derde kind, dat levenloos ter wereld kwam. Johan hertrouwde in 1848 met Johanna ter Weer (1811-1881) en zij kregen één kind dat reeds op 1-jarige leeftijd overleed. In 1850 werd Johan Friedrich Wilhelm Teckemeijer eigenaar van de woning.

Het enige kind dat in leven bleef was Frederik Teckemeijer (1845-1913). Hij was tuinman en trouwde in 1872 met Janna Borgman (1845-1913). Het echtpaar kreeg drie kinderen, waarvan de eerste twee maanden na de geboorte overleed. In 1883 wordt Fredrik brievenbesteller.

Floot

Na het overlijden van de beide echtelieden in 1913, werd in 1914 de metselaar Willem Floot (1886-1958) de nieuwe eigenaar van de woning. Willem trouwde in 1915 met Johanna Kroeze (1890-1974). Het echtpaar kreeg 10 kinderen.

In 1921 wordt het pand van Willem Bloemen (1882-1945) gekocht. De woning wordt gesloopt en er wordt een nieuwe woning gebouwd met het kadastrale nummer A2424. In 1931 wordt er een bijbouw gerealiseerd.

Als een vorm van bijverdienste begon Willem in kolen te handelen. Een deel van dit perceel diende daarvoor als opslagplaats. Willem Floot bezocht zijn klanten met de hondenkar, waarop een voorraadje kolen lag. In Ootmarsum en omgeving kreeg hij al spoedig de bijnaam Koln Floot.

Zoon Jan Floot (1923-1954) breidde de kolenhandel uit en verving de hondenkar door een kleine vrachtwagen. Jan bleek een goede zakenman te zijn. In 1954 verongelukte hij echter. Zijn broer Henk (1919-1982) (of Hendrik, in 1949 getrouwd met Marie Mentink (1920-2011)), toen nog "bij de politie", nam de brandstoffenhandel over. Evenals dat bij Jan het geval was, hield ook Hendrik de bijnaam Koln Floot.

In 1956 wordt de woning ondergebracht in de "Firma W.G. Floot en zoon", waarvan hij samen met zijn oudste zoon Henk Floot (1919-1982) de eigenaar was. In 1964 verhuisde het bedrijf naar de Smithuisstraat waar toen ook het tankstation kwam te liggen, het was een ruil met de gemeente Ootmarsum. Kolen en turf werden vervangen door olie en benzine (SKG).

In 1974 verkochten Hendrik en Marie het bedrijf aan Henk Weierink (1931-1999) en zijn vrouw Sannie Meenhuijs (1933-1993). Momenteel is daar het garagebedrijf van Ben van der Aa ("De Bor") gevestigd.

In 1964 werden Bernard Schulten (1915-1974) en zijn vrouw Sien Golbach (1919-2007) de nieuwe eigenaren.

De woning aan de Walstraat werd later verhuurd aan Guus (1935-2024) en Ans Brons.

Tekst: Herman Steigstra

Reconstructie Oostwal

Reconstructie Oostwal 2005 ter hoogte van de kruising Oostwal -Keerweer-Radboudstraat.

Tekst: Herman Steigstra

Weustink kolenboer

Opslag van kolen van Weustink, op de achtergrond de kerk en de C.A.V.V.

Tekst: Lizette Velthuis

1e vrachtwagen Weustink

De 1e vrachtwagen (een Opel Blitz) van kolenboer Weustink bij de kolenopslag aan de Oostwal. Op de plaats van de kolenopslag bouwde Willem Weustink later een bungalow.

Tekst: Herman Steigstra

Kolenopslag Weustink

De kolenopslag van kolenboer Weustink aan de Oostwal. Op de plaats van de kolenopslag bouwde Willem Weustink later een bungalow.

Tekst: Herman Steigstra

Oostwal 1960

Pand Henk Floot (1919-1982) en echtgenote Marie Mentink (1920-2011).

Tekst: Herman Steigstra