Stevelink / Steffelman
Het Erve Stevelink staat aanvankelijk als Steveningh genoteerd en is dan in het jaar 1475 een kathe, ofwel kleine boerderij in de marke Klein Agelo. In 1601 wordt het bezit Steveningk genoemd, een eigenhorig erf. Ook in 1644 draagt het nog die naam. Van die naam is ook de bijnaam afgeleid: Stevening of Steveningk kreeg de uitgang -man. (-ink werd -man). Steveman werd Stewman.
In 1810 wordt het erf gekocht door Jannes Stevelink (1780-1838), een landbouwer die in de daarop volgende jaren een rol speelt in de marke Klein Agelo. Zo ondertekent hij samen met enkele markenbestuurders, in 1811 een besluit over de bestemming van een aantal bomen die op de gezamenlijke markengrond staat.
De gang van zaken rond de uiteindelijke verkoop van de marke in 1814 maakt Jannes Stevelink als medebestuurder van de marken Groot en Klein Agelo mee. Zijn handtekening staat regelmatig onder de besluitenlijst.
Op 13 juli 1814 koopt Jannes Stevelink ‘twee schepel veldgrond, gelegen bij het huis, de Windbuil genaamd, voor een bedrag van tweeëndertig gulden’.
Jannes Stevelink (1780-1838) is de eerst geregistreerde eigenaar bij het kadaster. Hij was in 1797 getrouwd met Gesina Tenboekum (1773-1819) uit Tilligte, waarmee hij 7 kinderen kreeg. Jannes was de zoon van Gerrit Jan Weghuijs (*1740), die later als achternaam de naam van het erf aannam: Stevelinck. 4 van de 5 kinderen die zijn vrouw Fenne Brughuijs kreeg, kregen ook de achternaam Stevelinck of Stevelink. De boerderij gaat van vader op zoon:
Hennie Stevelink vond naast zijn werk op de boerderij nog tijd om enkele bestuursfuncties te vervullen: bij de Coöperatieve Zuivelfabriek ‘Nooit Gedacht’ en bij de Coöperatieve Landbouwwerktuigen Vereniging Ootmarsum. In 1979 werd het boerenbedrijf verplaatst naar de Steenmatenweg 1A. Dat gebeurde na een grondruil met de buren Voorpostel (Höwerboer) en Veldman, eigenaar van de leegstaande boerderij Köäpman. Hennie Stevelink kreeg daardoor de beschikking over een groot, aaneengesloten grondgebied. Henk weet nog dat sommige mensen opmerkten: “Hoo kö’j toch van oene geboartegroond votgoan?” Maar Henk zegt beslist: “Wij hebben er nooit spijt van gehad.”
Na het overlijden van Hennie zetten Henk en Annelies het flink uitgebreide boerenbedrijf voort, daarbij vanaf 2000 geholpen door hun zonen Frank en Erwin. Frank woont met zijn vriendin in het rechter deel van het woonhuis, terwijl Erwin bij zijn ouders in het linker deel woont.
Tekst: Ben Morshuis
