Ageleresweg 7, Groot Agelo

Ageleresweg 7

Erve Schurink - Schuirman

De eerste vermelding van bewoning van het erve Schurink is in ‘Het schattingsregister van Twente van 1475’, waarbij erve Schuer in Agelo wordt aangeduid als een kathe. Een kathe is een huisje van een kotter, een ongewaarde kleine boer, die ten aanzien van de markegronden niet volgerechtigd is. De kathe moet 1 schilt ofwel 1 ½ goudse rijnse guldens bijdragen aan buitengewone belasting aan de bisschop van Utrecht, tevens landsheer van Twente.

In 1476 wordt het klooster Het Stift te Weerselo beleend met het erve de Schuere, ook Schuirman genoemd. Het Stift blijft eigenaar tot 1812, wanneer het erve Schurink via openbare verkoop voor 4.437,50 frank wordt verkocht aan de pachter Hermen Schurink, die voor zijn trouwen nog Harmen Gervelinck (1757-1811) heette en de naam van de boerderij aannam. Harmen is de 2e echtgenoot van Henrica Schurink (1744-1809).

De oudste bekende bewoner van erve Schurink is Hermen Schurinck (*1669). Uit zijn 2e huwelijk met Hendrikjen Bekkers (*1673) uit Tilligte, worden twee kinderen geboren, waarvan de tweede zoon Gerrit Schurinck (*1701) vermoedelijk op de boerderij blijft. Zijn huwelijk in 1712 met Henricam Bölter (*1712) blijft kinderloos. Na het overlijden van Gerrit hertrouwt zijn weduwe in 1739 met Weender Waernick, ook Schurink genoemd, die op zijn beurt, na het overlijden van Henricam, in 1743 hertrouwt met Gesina Kienhuis. Zij wonen volgens de volkstelling van 1748 op het erve Schurink met hun twee dochters, een knecht en een meid. Twee zonen uit zijn eerste huwelijk waren toen waarschijnlijk al overleden.

Nadat het echtpaar Schurink-Heinen kinderloos is overleden komt vermoedelijk een nicht, Joanna Schurink (1798-1838), dochter van Joannes Henricus Schuurink en Henrica Tunink (*1770), op de boerderij wonen. Haar man Gerhardus ten Hulscher (*1782), uit Bornerbroek, met wie ze in 1819 is gehuwd, staat bij de oprichting van het kadaster in 1832 als eigenaar van de woning op het perceel B319 vermeld.

Rerink

Rond 1847 wordt Jan Hendrik Rerink (1796-1865) eigenaar, hij is ongehuwd. Vermoedelijk heeft ook zijn zus Sophia Wilhelmina Reerink (1798-1859), op de boerderij gewoond. Zij was in 1830 gehuwd met weduwnaar Joannes Hampsink (1795-1838) uit Rossum, en na zijn overlijden in 1839 hertrouwd met Hendrikus Heupink (1803-1878) uit Beuningen. Zij overlijdt in 1859. Volgens het bevolkingsregister 1861-1880 woont haar weduwnaar Hendrikus hier nog met zijn stiefzoon Jan Hendrik Hampsink (1833-1861). Jan Hendrik overlijdt echter al in oktober 1861, evenals zijn vrouw, calicotweefster Geertruida Smithuis (1839-1861), met wie hij in 1860 is getrouwd.

Na het overlijden van eigenaar Jan Hendrik Rerink in 1865 erft zijn broer Gerardus Joannes Reerink (1800-1880) de boerderij. In 1867 wordt neef Jan Gradus Reerink (1831-1924) de nieuwe eigenaar.

De boerderij wordt in 1875 afgebroken en herbouwd met het kadastrale nummer B1440.

Rippert

Rond 1875 wordt het verkocht aan Bernardus Rippert (1836-1886) uit Lattrop. Hij gaat hier wonen met zijn vrouw Johanna Mensink (1842-1910). Het echtpaar krijgt 6 kinderen. Na zijn overlijden in 1886 wordt zijn weduwe Johanna de eigenaresse van de boerderij. Haar zoon Johannes Rippert (1879-1960) wordt eigenaar na haar overlijden in 1912. Johannes is poelier en in 1905 getrouwd met Anna Wessels (1879-1954).

Het echtpaar krijgt twee kinderen: dochter Anneke (1907-1989) en zoon Hermann (1908-1973). Hermann gaat na zijn trouwen aan de Dusinksweg wonen.

Bruns

Anneke Rippert trouwt in 1932 met Hermen Bruns (1905-2000) en neemt de boerderij over. Er worden zes kinderen geboren.

Een ramp voltrekt zich in 1955, wanneer de boerderij volledig afbrandt. De familie Bruns verhuist naar Oldenzaalsestraat 53. Er volgt een intensieve uitruil van percelen. Zeven percelen, waaronder natuurlijk ook dat van de afgebrande boerderij, worden uitgeruild met boeren uit de directe omgeving: Bernard Tijink, Johan Broekhuis en Hendrik Olde Klieverink. In ruil wordt Hermen Bruns eigenaar van een drietal percelen aan de Rossumerstraat 22, waar het echtpaar in 1957 een kuikenfokkerij en later een camping start.

Het perceel aan de Ageleresweg is momenteel weiland met kadasternummer Q945.

Tekst: Het markenbok van Agelo 1645-1843. Historisch boerderij-onderzoek in het richterambt Ootmarsum. Auteur: Henk Woolderink. Uitgave: Vereniging Oudheidkamer Twente te Enschede, 2013; Jan B. J Bossink, Dertien generaties nakomelingen van Wolter Tijink, Gro