Essink
Burgemeester Jan Willem Essink (1765-1838) was de eigenaar van zowel dit weiland van 23.780 m2 met het kadastrale nummer A1321 als de woning die hier links van lag, tegenwoordig Denekamperstraat 7. De woning en het weiland werden gescheiden door de Moerbekkenkamp, een pad dat daar dus al minstens 200 jaar ongewijzigd de kronkelende scheiding vormt tussen het weiland dat er links van ligt en de gelijknamige wijk die daar in de jaren ’70 is gerealiseerd. Na het overlijden van Jan Willem Essink werden zijn erfgenamen de eigenaar.
Brand
De houtdraaier Hendrikus Brand (1822-1886) & zoon kochten het weiland in 1970. Bij het kadaster staat een notitie dat Adolphina Teusse (1810-1885) voor 1/11 eigenaresse wordt van het weiland.
Rekers
In 1877 kwam het weiland in gedeeld eigendom. De hoofdeigenaar was de weduwe van de landbouwer en cichoreifabrikant Gerhardus Meijer (1816-1870), Margaretha Rekers (1835-1897). Zij woonden waar nu Moerbekkenkamp 5 is. Zij waren ook eigenaar van een stuk grond dat links van de Moerbekkenkamp lag (kadastraal A183).
Margaretha Rekers was voor 2/11e deel eigenaar en 9 andere eigenaren elk voor 1/11e deel. Onder de eigenaren was ook de bleeker Adolphus Antonius Rientjes (1842-1898), die in 1899 de hoofdeigenaar werd. Andere eigenaren waren houtdraaier Hendrikus Brand (1822-1886), de bleeker Gerrit Jan Keupink (1820-1903), Anna Maria Holtel (1827-1887) (weduwe doctor Bernardus Wilhelmus Essink (1813-1869)), landbouwer Geert Boerwinkel (Geert Scholten?), Anna Maria Elisabeth Essink (1855-1909), Cato Essink (1849-1928), de landbouwer Bernardus Kamphuis en de vrachtrijder en landbouwer Johannes Luttikhuis.
Rientjes
In 1899 werd de bleeker Adolphus Antonius Rientjes de hoofdeigenaar. Andere eigenaren waren de borstelmaker Everhardus Meijer (1865-1936) (zoon van Gerhardus Meijer en Margaretha Rekers), metselaar en tapper Dorus Weustink (1853-1936) en de winkelier Tonny Brookhuis (1877-1922).
Bendien
In 1907 werd de directeur van de stoomweverij Alfred Bendien (1867-1929) de hoofdeigenaar, ook voor 2/11e deel. Hij deelde het eigendom met 5 anderen: Dorus Weustink, metselaar Johannes Hendrikus ten Bokum (1835-1917), winkelier Tonny Brookhuis (1877-1922), slager Frits Frowijn (1866-1940) en Hans Frowijn (1848-1920).
Warnink
In 1917 wordt de landbouwer Johannes Warnink (1855-1929) de nieuwe hoofdeigenaar voor 3/11e deel. Naast de bovengenoemden werden ook de werkman Johannes Hermannus Berghuis (1896-1971), metselaar Johannes Hendrikus Snijders (1876-1939) en de landbouwer Jan Severt (1894-1975).
In de jaren tot 1929 worden boterdirecteur Gerard Kerkhof Jonkman (1893-1974) en de R.K. kerk van de Heiligen Judas en Simon mede-eigenaar. Drie eigenaren stonden daarna hun deel af aan de kerk, die daardoor voor 5/9e deel eigenaar werd.
Herverdeling
In 1929 wordt het weiland ook kadastraal verdeeld onder de op dat moment 5 eigenaren en worden er dus nieuwe kadastrale grenzen vastgesteld, waarbij elk perceel een eigen nummer krijgt:
Op het perceel
A2445 werd in 1933 de
Pastoor Scheepersschool gebouwd. Op het rechterperceel bouwde
Dorus Weustink in 1933 een garage. In 1937 werd een strook grond aan de gemeente afgestaan ter verbreding van de Denekamperstraat en werd het kadastrale nummer
A2605.
Na het overlijden van zijn vader werd Hendrik Weustink (1887-1963) de nieuwe eigenaar. Hendrik was de eigenaar van het café De Rozenstruik dat toen nog aan de overkant lag. Hij was ook expediteur, waarvoor dus de garage aan de overkant van het café werd gebruikt.
In 1967 werd het weiland gesplitst in twee delen. Het rechterdeel met het kadastrale nummer A3409 gaat naar Marie Voorpostel (1899-1987), de weduwe van Hendrik Weustink.
Het linkerdeel met het kadastrale nummer A3410 gaat naar zoon Henny Weustink (1924-1976).
In 1970 wordt de garage afgebroken en in 1980 bouwt de weduwe van Henny Weustink, Jos Oude Alink, hier het nieuwe Hotel-restaurant "De Rozenstruik". De rest van de percelen werd verdeeld over de woningen aan de Denekamperstraat en de Kampstraat..
In 1982 kreeg Jos kennis aan de hotelgast Wim Putters (1913-2019) uit De Bilt. Nadat hij enkele jaren een vaste gast werd, besloten Jos en Wim hun verdere leven samen te delen.
Lammerink
In 1990 deden zij het pension van de hand. Harrie Lammerink en zijn vrouw Mariet Groothuis (1945-2024) werden de nieuwe eigenaren. Harrie was loodgieter en Mariet was reisleidster en later in dienst bij Hotel ’t Bosch. Mariet zorgde voornamelijk voor de gasten en Harrie verrichtte alle voorkomende werkzaamheden.
In 1995 vond er een uitbreiding plaats. Er werd een receptie gebouwd met daarachter nog vijf slaapkamers. Het aantal bedden kwam daarmee op 20. Ook werden er gasten op "dependance adressen" geplaatst als het te druk werd.
De maaltijden werden in het begin geserveerd in restaurant De Nieuwe Roos aan de overkant. Na het sluiten van het restaurant ging Mariet zelf in de keuken staan en ontpopte zich als een uitstekende kokkin.
Ruiter
Op 15 november 2000, exact 10 jaar nadat zij zelf de eigenaren werden, werd het hotel verkocht aan Alphons en Jean Ruiter. Een horeca echtpaar al op leeftijd: 70 en 69 jaar. Ze hadden management functies in de horeca wereld en wilden het nu wat kleinschaliger proberen. Helaas kwam daar door ziekte van Jean al na twee jaar een einde aan.
Kreikamp
De Ootmarsumse Monique Oude Hengel en haar partner Bart Kreikamp werden de nieuwe eigenaren. Zij hadden beide een horeca verleden. Monique bij De Wiemsel en De Wanne en later ook in Zwitserland. Bart was chef-kok en bedrijfsleider in Amersfoort bij ’t Madammeke. Het echtpaar slaagde erin om De Rozenstruik weer tot bloei te krijgen.
Kinderdagverblijf
In februari 2025 sloot het hotel zijn deuren, om hier plaats te maken voor een kinderdagverblijf. Eddy en Ellen Loohuis zijn spoedig na de overname begonnen met het verbouwen van het voormalige hotel. Volgens de nieuwe eigenaren is het het bij deze lokatie makkelijk aan te rijden, parkeergelegenheid voor de deur, veel ruimte achter het pand waar de kinderen kunnen spelen en je staat zo in het buitengebied. In de loop van 2026 zouden volgens de laatste plannen de deuren open moeten gaan.
Tekst: te gast in Ootmarsum
